1- agnosi (yunanca) – tanýsýzlýk, nesneleri ve simgeleri tanýyamama hastalýðý

2- balet (fransýzca) – bale yapan erkek sanatçý

3- biyografi (yunanca) – yaþam öyküsü, bir kiþinin soyu, doðumu, yetiþmesi vb. konusunda toplu bilgi veren yazý ya da kitap

4- depar (fransýzca) – çýkýþ, verilen bir iþaretle yarýþa baþlama

5- ekspansiyon (fransýzca) – yayýlým, yayýlma

(c) BütünDünya
—–

1- mübâlâga (arapça) – (iþi, bir þeyi) çok büyütme, çok ileri vardýrma, çok fazla, çok aþýrý

2- izâle (arapça) – giderme, giderilme, yok etme

3- âhû (farsça) – ceylan, karaca

4- lerzân (farsça) – titrek, titreyen

5- melike (arapça) – kadýn hükümdar, hükümdar eþi

(c) BütünDünya
—–

1- hilmî (arapça) – nazik, yumuþak huylu, kibar

2- meh-tâb (farsça) – ay ýþýðý

3- iktibâs (arapça) – ödünç alma

4- hamle (arapça) – atýlýþ, atýlma, saldýrýþ, saldýrma

5- silsile (arapça) – zincir, zincirleme olan þey, art arda gelen þeylerin oluþturduðu sýra
—–

1- musîbet (arapça) – felâket: “Bir musîbet bin nasihattan evladýr.”

2- aperitif (fransýzca) – yemekten önce iþtah açmak için içilen içki (Türkçe’de sýk sýk A seçeneði anlamýnda kullanýlýrsa da, bu yanlýþtýr.)

3- silâh-endâz (arapça+farsça) – icabýnda karaya çýkýp ateþ eden deniz eri

4- ictinab veya içtinap (arapça) – kaçýnmak: “Kendini bilen bir insan baþkasýna kötü davranmaktan ictinab (içtinap) eder.”

5- sirkat (arapça) – hýrsýzlýk: “Þecaat arz ederken merd-i kýpti sirkatin söyler.”
—–

1- nîkbin (farsça) – iyimser, optimist

2- menfûr (arapça) – iðrenç, nefret edilen

3- meserret (arapça) – sevinç, þenlik (“sürur”dan)

4- senâ (arapça) – övmek, methetmek: “medh ü sena” etmek, “senâhan” olmak

5- îzam etmek (arapça) – büyütmek, abartmak: “Bu meseleyi biraz îzam ediyorsunuz gibime geliyor.”

________________________________________
Türkçe çok zengin bir dil… Kelime haznemizi geliþtirelim.

—–

1- müsellem (arapça) – herkesçe kabul edilmiþ, su götürmez: “Ýnsanlarýn yalnýz baþlarýna yaþayamayacaklarý müsellem bir gerçektir.”

2- müselles (arapça) – üçgen (“selas” yani “üç”ten)

3- cengâver (farsça) – savaþçý, dövüþken, cesur, yiðit, kahraman, silahþor

4- mütecessis (arapça) – meraklý, herþeyi öðrenmeye çalýþan

5- sakil (arapça) – Asýl veya baþlýca anlamý “aðýr” (sýklet’ten) ise de Türkçe’de her dört anlamda da kullanýlýr!
—–

1- þûle (arapça) – alev: “Bir þûlesi var ki þem’-i cânýn / Fânûsuna sýðmaz âsumânýn” – Þeyh Galip.

2- câvîd (arapça) – ebedî, kalýcý

3- þiar (arapça) – alâmet, ilk “Þiarýmýz dürüstlükten ayrýlmamaktýr.”

4- asimilasyon (fransýzca) – benzer sayma, özümsem “Birçok ülkeler etnik azýnlýklarýna karþý asimilasyon politikasý uygularlar.”

5- mütefekkir (arapça) – düþünür, fikir adamý
—–

1- fücur (arapça) – ensest, evlenmeleri yasak olan erkekle kadýn arasýnda cinsel iliþki. Daha genel olarak açýkça ahlâka aykýrý durumlar için de kullanýlýr.

2- firâr (arapça) – kaçma (azýlý soyguncu cezaevinden firâr etti).

3- cevval (arapça) – hareketli, canlý, koþan (Bedeni gibi zekâsý da cevval bir çocuktu).

4- mükellef (arapça) – yükümlü, görevli, muvazzaf (vergi mükellefi, askerlik mükellefiyeti).

5- meþakkat (arapça) – zorluk, zahmet, sýkýntý (yollarda çok eziyet ve meþakkat çektiler).
—–

1- libretto (italyanca) opera güftesi, bir operanýn sözlerinin yazýlý bulunduðu kitap

2- ferâiz (arapça) A ve farzlar, Müslümanlýkta mutlaka yerine getirilmesi þart olan þeyler. Ama daha yaygýn ve özel olarak Ýslam hukukunun mirasla ilgili kurallarý ve yorumlarý anlamýnda kullanýlýr.

3- kemter (farsça) deðersiz, itibarsýz, hakir (Kemter gedâyý âz atâsý kýlurdu bay / Bir lûtfu çok, mürüvveti çok pâdiþâh idi – Bâkî). Gedâ = dilenci. Atâ = baðýþ.

4- lâgar (farsça) zayýf, cýlýz.

5- lukata veya lükata (arapça) sokakta veya baþka yerde bulunmuþ þey ki bulan prensip olarak sahibine iade etmekle mükelleftir. Bugün hâlâ kullanýlan veya kanunlarýmýzda yer alan bir tâbirdir.
—–